فصل دوّم : احكام تخلّى ( مسألهء 56 ) واجب است انسان در حال تخلّى و در هر حال ، عورت خود را از هر انسان مميّز ، و بنابر احتياط واجب از غير مميّزى كه بالغ باشد بپوشاند ، مگر زن و شوهر و مالك و كنيز نسبت به يكديگر . ( مسألهء 57 ) مميّز به كسى گفته مىشود كه برهنه شدن در برابر او عرفاً زشت باشد ، اگر چه خردسال باشد ولى زشتى اين كار را بفهمد . ( مسألهء 58 ) عورت زن پيش و پشت اوست ، ولى در مردان بيضه ها نيز جزء عورت مىباشد . ( مسألهء 59 ) نگاه كردن به عورت انسان مؤمن حرام است . ( مسألهء 60 ) نگاه كردن به عورت مسلمان غير مؤمن و كافر از جنس مخالف نيز بنابر احتياط واجب حرام است . ( مسألهء 61 ) نگاه كردن به عورت كافر همجنس جايز است ، مگر اينكه شهوت برانگيز باشد . در اين صورت مطلقاً حرام است . ( مسألهء 62 ) نگاه كردن به عورت كودك خردسال جايز است ، ولى اگر به سنّى برسد كه نگاه كردن ، منافات با شخصيّت و كرامت انسانى او به شمار آيد ، در حكم بزرگسال و حرام است . ( مسألهء 63 ) مشهور ميان فقها اين است كه در حال تخلّى و ادرار ، رو به قبله و پشت به قبله بودن حرام است . ولى ظاهر كراهت آن است و اما در فضاى آزاد بنابر احتياط واجب رو به قبله بودن حرام است . ( مسألهء 64 ) تخلّى در جايى كه براى افراد خاصّى وقف شده جايز نيست ، مگر اين كه انسان احراز نمايد كه وقف شامل حال او نيز مىباشد .